در اینجا چند دلیل برای این که چرا اغلب به عنوان آفت شناخته می‌شوند، آورده شده است:

1. تغذیه از گیاهان: حلزون‌ها و لیسه‌ها گیاه‌خوار هستند و از طیف گسترده‌ای از گیاهان، از جمله سبزیجات، میوه‌ها، گیاهان زینتی و محصولات کشاورزی تغذیه می‌کنند. آن‌ها با مصرف برگ‌ها، ساقه‌ها و میوه‌ها به گیاهان آسیب می‌زنند که می‌تواند منجر به کاهش بازده محصول و آسیب‌های ظاهری در باغ‌ها و منظرها شود.

2. تغذیه شبانه: بسیاری از حلزون‌ها و لیسه‌ها شب‌زی هستند، به این معنی که در شب فعال‌اند. این امر شناسایی و کنترل آن‌ها را برای باغبانان و کشاورزان دشوار می‌کند، زیرا معمولاً تا زمانی که آسیب رخ نداده است، متوجه حضور آن‌ها نمی‌شوند.

3. رایحه لزج: حلزون‌ها و لیسه‌ها هنگام حرکت، ردپای لزجی از خود به جا می‌گذارند. این ردپا می‌تواند ظاهری ناخوشایند داشته باشد و همچنین به ظاهر گیاهان و سطوح باغ آسیب بزند.

4. تولید مثل: حلزون‌ها و لیسه‌ها تولید مثل زیادی دارند. آن‌ها تخم‌های خود را در مکان‌های مرطوب و پناهگاهی می‌گذارند و یک فرد می‌تواند در یک فصل صدها تخم تولید کند. این نرخ بالای تولید مثل می‌تواند منجر به رشد سریع جمعیت و افزایش آسیب به گیاهان شود.

5. وابستگی به رطوبت: حلزون‌ها و لیسه‌ها برای زنده ماندن به رطوبت نیاز دارند. آن‌ها معمولاً در محیط‌های مرطوب یا خیسی یافت می‌شوند که می‌تواند در مناطق با رطوبت بالا یا بارندگی‌های مکرر مشکلات خاصی ایجاد کند.

6. کمبود شکارچیان طبیعی: در برخی مناطق، شکارچیان طبیعی حلزون‌ها و لیسه‌ها ممکن است نادر یا ناتوان در کنترل جمعیت آن‌ها باشند. این امر می‌تواند به افزایش جمعیت آفات کمک کند.