شته‌ها می‌توانند به گیاهان آسیب برسانند زیرا از آنها مواد مغذی استخراج می‌کنند. این می‌تواند به رشد کُند، پژمردگی، تغییر شکل برگ‌ها و کاهش عملکرد محصول منجر شود. علاوه بر این، آنها می‌توانند ویروس‌های گیاهی را از یک گیاه به گیاه دیگر منتقل کنند که به‌طور بیشتری بر سلامت گیاهان تأثیر می‌گذارد. تغذیه آنها همچنین می‌تواند به تولید یک ماده شیرین به نام “عسلک” منجر شود که می‌تواند دیگر آفات مانند مورچه‌ها و قارچ‌ها را جذب کند.

شکارچیان طبیعی مانند سوسک‌های نر و ماده، مگس‌های پشمالو و زنبورهای انگلی به کنترل جمعیت شته‌ها کمک می‌کنند. برخی از گیاهان نیز ترکیبات شیمیایی را آزاد می‌کنند که شته‌ها و سایر آفات را deter می‌کند. در کشاورزی و باغبانی، روش‌های مختلفی برای مدیریت جمعیت شته‌ها به کار می‌رود که شامل معرفی حشرات مفید، استفاده از صابون‌ها یا روغن‌های حشره‌کش و اجرای شیوه‌های فرهنگی است که سلامت گیاه را تقویت می‌کند.